Η 21η Μαρτίου, η πρώτη μέρα της άνοιξης, έχει οριστεί ως Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης.
Εμπνευστής αυτής της ιδέας είναι ο Έλληνας ποιητής Μιχαήλ Μήτρας, ο οποίος πρότεινε στην Εταιρεία Συγγραφέων να υιοθετηθεί ο εορτασμός της ποίησης τόσο στην Ελλάδα όσο και σε άλλες χώρες. Η ποιήτρια Λύντια Στεφάνου πρότεινε ως ημέρα εορτασμού την 21η Μαρτίου. Πρόκειται για την ημέρα της εαρινής ισημερίας, που ισορροπεί το φως και το σκοτάδι. Το ίδιο συμβαίνει και με την ποίηση που συνδυάζει το φωτεινό πρόσωπο της αισιοδοξίας με το σκοτεινό πρόσωπο του πόνου. Το 1999 ο συγγραφέας Βασίλης Βασιλικός, πρέσβης της Ελλάδας στην UNESCO, εισηγήθηκε στο Εκτελεστικό Συμβούλιο του οργανισμού την ανακήρυξη της 21 ης Μαρτίου ως Παγκόσμιας Ημέρας Ποίησης. Η πρόταση υπερψηφίστηκε από τη Γενική Διάσκεψη της UNESCO στο Παρίσι τον Οκτώβριο του 1999.
Και επειδή "η ποίηση έχει τις ρίζες της στην ανθρώπινη ανάσα και τι θα γινόμασταν αν η πνοή μας λιγόστευε;" Και επειδή "όλοι μας ονειρευόμαστε πολύ κάθε νύχτα αλλά το πρωί όλα τα έχουμε ξεχάσει... Γι' αυτό οι ποιητές είναι τόσο σημαντικοί για την κοινωνία μας: θυμούνται τα όνειρά μας για λογαριασμό μας", το Α1 τμήμα του σχολείου μας με την υπεύθυνη της σχολικής βιβλιοθήκης κ. Μαρία Παπαδοπούλου γιόρτασαν την παγκόσμια ημέρα της ποίησης στη βιβλιοθήκη του σχολείου μας. Συζητήθηκε τι είναι η ποίηση, ποιος είναι ποιητής και αν χρειάζεται η ποίηση στην εποχή μας και ορμώμενοι από τον ορισμό του Βαλερύ "η ποίηση είναι ανάπτυξη ενός επιφωνήματος" οι μαθητές και οι μαθήτριές αναζήτησαν στα βιβλία ποιήματα που ανταποκρίνονται στο δικό τους "αχ!", διάβασαν στους συμμαθητές τους αυτά τα ποιήματα, είδανε πόσο όμορφα συνδυάζεται ο ποιητικός λόγος με τη μουσική και πέρασαν χρόνο, όχι στον χώρο της λογικής, όπως επιτάσσει το σύγχρονο σχολείο, αλλά των συναισθημάτων, όπως επιτάσσει η φύση της νεότητας.
Ήταν μια μικρή όμορφη γιορτή για τη μεγάλη Τέχνη της Ποίησης.
